«Κόλαση είναι οι γονείς μας, άρα εμείς οι ίδιοι».
με έμπνευση από το «Κεκλεισμένων των θυρών» του Ζαν Πωλ Σαρτρ

Μετά τον θάνατό τους, τρία παιδιά έχουν βρεθεί σε έναν μεταιχμιακό τόπο, που θυμίζει μεσημεριανό τραπέζι μιας μέσης ελληνικής οικογένειας, μπροστά από την ελληνική τηλεόραση.

Το έργο είναι αφιερωμένο στην ελληνική οικογένεια, στη συμπτωματολογία, τους τύπους και τη θεραπεία της. Με στοιχεία από την προηγούμενη δουλειά της ομάδας, «Ο (Ω!) Πολιτισμός», η παράσταση πραγματεύεται άλλοτε με σαρκαστική διάθεση κι άλλοτε με μια βαθιά συναισθηματική προσέγγιση ερωτήματα, που αφορούν τη σχέση μας με την οικογένεια:
μπορούμε να επιλέξουμε να μην γίνουμε οι γονείς μας;
Είμαστε ελεύθερα από την οικογένειά μας;
Οι γονείς σκοτώνουν τις πιθανότητες των παιδιών τους ή τις καλλιεργούν;

Ένα έργο για την υπαρξιακή αγωνία μιας γενιάς παιδιών που ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει ελληνικό οικογενειακό τραπέζι.

Μια παράσταση για όλα εκείνα που ήθελαν οι γονείς μας να γίνουμε, αλλά δεν γίναμε.
Και για όλα εκείνα που θέλαμε εμείς να γίνουμε, αλλά δεν γίναμε.
Μια παράσταση για όλα αυτά που μας έκαναν αυτό που γίναμε.

Σύλληψη-Δραματουργία: Dulcinea

Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Ιακώβου

Βοηθός σκηνοθεσίας: Στέφανος Καλτζίδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Σωτήρης Ρουμελιώτης

Music editing: Μάριος Αποστολακούλης

Βοηθοί παραγωγής: Δέσπω Πύρτσιου, Γιώργος Καραγλάνης

Η σκηνογραφική/ενδυματολογική και μουσική επιμέλεια έγινε από την ομάδα.

Video trailer: Κώστας Χατζηγεωργίου, Κυριάκος Αποστολίδης, Δέσπω Τσίτου

Φωτογραφίες: Κώστας Χατζηγεωργίου, Σάκης Γιούμπασης

Παίζουν: Άννα-Μαρία Ιακώβου, Αλέξανδρος Καλτζίδης, Σταύρος Μόσχης, Κώστας Χατζηγεωργίου

Επικοινωνία-Δημόσιες σχέσεις: Ράνια Παπαδοπούλου, Blue Rosebud Productions ΑΜΚΕ

Ευχαριστούμε τη Μελίνα και τον Νίκο, την Ιωάννα και τον Ανέστη και ιδιαίτερα τη Μαρία-Θάλεια και την Ειρήνη από το T a v r o s Art space.

Στην παράσταση ακούγεται το ποίημα «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» του Σπύρου Γούλα, από τη συλλογή «Οριστικά Φαινόμενα», Εκδόσεις Πόλις, 2024.